vila regia douro

Vila Regia Douro 1999, Vinhos Sogrape

Nou ja, só grape zijn die vinhos ook weer niet.

Niet meer althans.

Had ‘m overduidelijk eerder moeten openen. En krijgen, in eerste instantie. Volgende paard beter, zullen we maar zeggen.

Ik plukte deze Vila Regia Douro open en het werd nieuwjaarsmorgen. Afgelopen nacht is er een zelfgemaakte roombom van sterretjes en PVC afgestoken in de straat. We ruiken de zwavel en het gesmeulde kunststof nog en het klamme broekje van de baby, die hij van schrik vol kakte.

Natte grot, vochtige kelder, wat fimo klei in een houten doos, ook vochtig. Water en rubber in een blender, kieper dat er ook maar bij nu we er toch zijn. Het kelderraam staat open en buiten is een sloot pas ontgonnen. We proeven hem in de wijn en roepen: “Hij was ooit…”. Fruitiger, langer, vul maar in. Nu is hij lang zo fruitig niet meer.

Vanuit een andere dimensie roepen de ooit zo nadrukkelijk aanwezige tannines dat ze alsnog genomen willen worden. Nee bedankt. In de woorden van Benny Neyman –  jij zult nooit meer naast me lopen.

Laat dit een les zijn voor eenieder die zichzelf de titel van wijnenthousiast toeschrijft: laat godverdomme je flesje rood niet te lang liggen. Slechts een heel klein gedeelte van de wijnen rijpt door de jaren. Het gros begeeft het.

In de stad, zijn de straten uitgestorven,

waar ik met jou heb rondgezworven,

lijkt de regen zelfs bedorven.

Ik zet mijn kraag maar weer omhoog,

want dat houdt me warm en droog.

Jij zult nooit meer naast me lopen.

About sfp

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *