ode aan amber

Ode aan Amber. (Ascheri Barolo Pisapola DOCG, 2010)

Niet het één of het ander. Eerder non-duaal van aard. In de volksmond zou deze wijn ook wel ‘een gekkie’ genoemd kunnen worden.

Amber is volwassen voor haar leeftijd. Tieten…echte tieten, dames en heren. Ik heb ze zelf geproefd.

Waar het eerste glas de schijn nog hoog weet te houden en zijn ware aard nog poogt te verbloemen, bezwijkt ze onder de druk van de dorst van de drinkende man bij het tweede glas.
‘Is dit een wijn voor de laatste ronde?’, vroegen wij ons af. Een aftoppertje? Een zaligmakertje?
Geenszins, bleek.

Afgelopen vier jaar heeft ze gebivakkeerd in de kille catacomben van een ‘château médiéval’, vergezeld door een bos nat kersenhout.
Wat spiritus (de graaf was een fervent kaasfonduer, begrijpt u) lekte in haar body en daarmee in haar ziel iets licht ontvlambaars.
Ik begin je pijn te voelen Amber. Ondergetekende deelt je leed. Kom maar bij mij.

*Amber komt op schoot zitten*

Alle vrucht en vreugd hebben we opzij gezet, hè meisie? Die zijn passé.
*Ik wrijf Amber gemoedelijk over haar schouders, op paternalistische, maar tevens seksuele wijze.* (Amber kan dat onderscheid niet maken, ziet u. Daarover later meer.)
Dan maar wat stroef eikenhout voorin de mond. Ook goed. I like it.

De afdronk duidt op een traumatische jeugd. Zo haalden we er letterlijk wat pleisters uit!

Geen slok was hetzelfde. Dan weer knapperde je en bracht je een groots haardvuur op mijn netvlies. Wat stovend wild om je bij te verslinden.

Hoe sneller ik je tot me nam, hoe zoeter je leek te worden. Je lengte zou ik ‘opvallend volhardend’ willen noemen. Ik snap de graaf wel Amber. Ook ik zou me waarschijnlijk te goed doen aan jou. Met je onschuldige blik haal je het slechtste in een man naar boven. Je stampt de seksmisdadigers letterlijk uit de grond.

Amber doet je gelukkig ook meteen vergeten hoe het is om te vergeten. Een geschenk van Hogerhand. Wij zijn onwaardig!

We besloten Amber te vragen wat ze er zelf dan wel niet helemaal van vond:
“Ik identificeer me nog het meest met het meisje met de zwavelstokjes”, aldus Amber. Ja Amber, vertel ons wat.
Vertel ons wat. Die zwavel zit voorlopig nog wel in de mond. Je wordt vriendelijk bedankt.

Amber in één zin? Gevoelens van een haast menselijke aard.

Als ik zo vrij mag zijn.

About sfp

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *